Omega (klasa jachtów)
Ten artykuł dotyczy klasy jachtu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Omega
Konstruktor Juliusz Sieradzki
Rok konstrukcji 1942
Kraj pochodzenia Polska
Typ ożaglowania slup
Podstawowa pow. ożaglowania 15 (regatowa 18+18 spinaker) m²
Długość maksymalna 6,20 m
Szerokość maksymalna 1,80 m
Wysokość maksymalna 8,45 m
Masa całkowita 250 (regatowa) 320 (standard) kg
Typ kadłuba mieczowy
Materiał konstrukcyjny słomka lub laminat p/s
Zanurzenie minimalne 16 cm
Zanurzenie maksymalne 96 cm
Ilość załogi regaty 3, max 6

Omega w wersji regatowej
Omega (Ω) – nazwa klasy żaglówek regatowych i turystycznych, popularna w Polsce. Posiada małe zanurzenie i stosunkowo obszerny kokpit. Przeznaczona do żeglugi śródlądowej, rzadko spotykana na morzu ze względu na restrykcyjne przepisy, mimo iż formalnie można pływać do 2 Mm od brzegu.
Na kadłubie Omegi były wykonywane jachty kabinowe np. Alfa, ale nie zdobyły popularności. Mistrzostwa Polski odbywają się od 1951 roku, z przerwą w latach 60. i 70., wznowione w roku 1981. W latach siedemdziesiątych na jeziorach mazurskich były organizowane nieformalne regaty dla uczestników obozów. Omegi pływały w nich z liczniejszymi załogami, często z całym dobytkiem obozowym na pokładzie, a metą było np. przejście pod mostem po położeniu masztu.
Obecnie regatowe Omegi są wyposażone w trapez do balastowania, spinaker, pompki samowylewające, liczne regulacje żagli. Oprócz Mistrzostw Polski są rozgrywane regaty z cyklu Pucharu Polski oraz liczne zawody mniejszej rangi.
Pierwsze Omegi powstały w Warszawie w czasie okupacji (w roku 1942). Przy budowie pierwszej oprócz konstruktora brali udział: Zbigniew Szymański, Mieczysław Boczar, Leon Jensz.
Dane[edytuj]
typ: slup
ożaglowanie bermudzkie
powierzchnia:
całkowita: 15 m²
grot: 9 m²
fok: 6 m²
spinaker: ok. 18 m² dopuszczony do regat od 2001
oznaczenie na grocie: Ω , czarna, duża grecka litera omega
wymiary:
długość całkowita: 6,20 m
szerokość całkowita: 1,80 m
zanurzenie: 0,16 m
zanurzenie z mieczem: 0,96 m
wysokość masztu: 8,30 m
masa całkowita: 320 kg (minimalna 250 kg)
załoga: 3-6, w czasie oficjalnych regat 3. W czasie pływań turystycznych z bagażem i wyposażeniem biwakowym: 4 osoby, (ilość miejsca w kokpicie pozwalała na wygodny nocleg na materacach pneumatycznych, pod namiotem rozkładanym na bomie właśnie 4 osób, w tym dwie po obu stronach skrzynki mieczowej)
konstruktor: Juliusz Sieradzki (1942)
konstrukcja:
kadłuba: w pierwszych drewniana (poszycie listewkowe), a następnie (od połowy lat 70. XX w.) laminatowa (typ Ostróda), były też wykonania drewniane-laminowane,
maszt: drewniany klejony, w późniejszych wykonaniach: z profilu aluminiowego
żagle: bawełniane, potem z Dacronu.
urządzenie sterowe: były wykonania w wersjach z rumplem i z rogatnicą
Do pływań turystycznych na dłuższych trasach z pokonywaniem rzek i kanałów w latach 60. i 70. były stosowne przyczepne silniki zaburtowe (w tym NRD-owski "Tumler", zarufowe sowieckie "Saluty" i "Wietieroki").
Cytujemy Wikipedią

---

_________________
https://dynamicski.pl/

Fiu, fiu chciałbym to zobaczyć. Robiłem patent na omegach ale wtedy nawet o spinku nikt nie słyszał.

Natomiast zawsze był balast na zawietrzną.

---

Pieęnie chodzą tak przy 4 ale musisz mieć zgranych załogantów. Kilka lat temu regaciliśmy w 7 chłopa ( w tym jeden na balaście fruwającym ) była napewno 7, łodzią ciepało niesamowicie ale daliśmy radę!

---

_________________
https://dynamicski.pl/

Wiadomo że załoga to podstawa. Nieźle musieliście dawać. Ja tylko amatorsko w ramach obozów żeglarskich.
Chociaż kiedyś w Lubniewicach ścigałem się "Makami" z ojcem. To było przeżycie. Kamizelka z korka była większa ode mnie

Jak masz jakieś foty z wypraw to wstaw bo zawsze miło zobaczyć.

---